Jak kupić tanie auto?
Chcecie kupić taniego gruza? 
Takiego do jednej pensji minimalnej, oczywiście że chcecie
Z moich prywatnych statystyk wynika że popyt na tanie auta jest kilkunastokrotnie większy od popytu na auta w cenach 15, 20, 25 tysięcy złotych.
Auta za kilka tysięcy sprzedają mi się dosłownie od ręki, wystawiam, dostaje dziesiątki pytań i jeszcze tego samego dnia ktoś kupuje, z autem za 15, 20 tysięcy jest już nieco trudniej, tu często zaprzyjaźniam się z wozem na miesiąc.
Droższe auta praktycznie przestały być sprzedawalne.
Zainteresowanie w okolicach błędu statystycznego. 
Skoro wszyscy chcą gruza, złomka, wóz za jedną minimalną, to jak to zrobić?
Jak kupić auto przy końcu żywota, które jednak nie okaże się skarbonką i miną rozwalającą nasz budżet?
Musimy uzbroić się w cierpliwość i czas.
To jest polowanie, siedzimy przeglądamy, grupy facebookowe, ogłoszenia, niszowe portale.
Ale co ważne BLISKO, nie jeździmy po auta za 2k do Gdańska, mieszkając w Krakowie.
W praktyce najlepiej szukać we własnym mieście, a najdalej powiedzmy do godziny drogi od domu.
Szukamy auta prostego, z powszechnym dostępem do części, łatwego w naprawach, nie interesują nas pojazdu rzadkie, nie interesuje nas przebrzmiały luksus, wszelkie Audi, BMW, Mercedesy to raczej pomysł słaby.
Celujemy w popularne auta miejscie, Swift, Colt, Fabia, Polo, Civic itd.
Nie patrzymy na przebieg, miałem zadbane auta z przebiegiem 400tys, ogladałem wraki z przebiegiem 50 tysięcy.
Sporo możemy wyciągnąć z pierwszej rozmowy.
Jeśli człowiek słabo odpowiada na pytania, mało wie o aucie, jest opryskliwy, chamski… na miejscu będzie tylko gorzej.
Z mojego doświadczenia, ludzie tacy nie dbają o własne przedmioty, nie dbają o dokumenty, ciągłość umów, ubezpieczanie, badanie techniczne.
Jeśli rozmowa jest ogólnie męcząca, nie jedzmy.
Poprośmy o podstawowe dane, zdjęcie pierwszej strony z dowodu rejestracyjnego.
Sporo dowiemy się o historii auta, z darmowego państwowego portalu – historiapojazdu.gov
Sprzedawca jest spoko, odpowiada na pytania, historia jest ok, auto posiada OC i przegląd, na zdjęciach też wygląda, możemy jechać.
Na miejscy patrzymy na auto z pewnego oddalenia, aby „złapać bryłę” auta po ciężkich wypadkach, naprawiane dawno temu, potrafią mieć krzywy dach, opadającą linię bagażnika, być zwyczajnie krzywe.
Zaczynamy oględziny od blacharki, nie interesują nas rysy na lakierze, czy ogniska korozji na elementach wymiennych, takich jak maska, drzwi.
Interesuje nas struktura auta, progi, podłużnice, podłoga.
Drzwi wymienimy za 100-200 pln.
Kielicha czy podłużnicy nie wstawimy nawet za kilka tysięcy złotych.
Bierzemy kawałek dywanika, kartonu i kładziemy się pod auto, oczywiście nalot korozji jest normalny, oglądamy stary wóz, ale dziury, braki, przegnite wózki zawieszenia, to już nie.
Wtedy odpuszczamy.
Leżąc na glebie patrzymy za wyciekami, zapocenia to też standard, ale oblepienie całego silnika czarną mazią, czy skrzynia biegów której nie widać spod syfu, to zły znak.
Oglądamy wydech, czy mamy jeszcze katalizator.
Oglądamy wnętrze, z mojego doświadczenia, syf i skrajny brud, to znak takiego samego dbania o mechanikę.
Wytarta ze starości tapicerka jest ok, najwyżej kupimy inne lepsze wnętrze na złomowisku.
Oglądamy silnik pod maską, szukamy wycieków, ale też bez przesady, standardowy piętnasto, dwudziesto letni samochód będzie ich miał sporo.
Ale komora silnika wyglądająca jak wnętrze beczki po oleju, to znak zaniedbań.
Auta zadbane poznajemy po względnej czystości w komorze silnika, licznych karteczkach, naklejkach i zawieszkach z serwisów, zerknijmy na daty i kilometry.
Oglądamy płyny, jasny olej, ładny klarowny płyn chłodniczy, to znak zadbania auta.
Patrzymy na paski napędowe, są tanie w zakupie i wymianie, ale jeśli ktoś jeździ z paskami w wieku auta, to raczej o wóz nie dba.
Zaśniedzenia na klemach akumulatora to też zaniedbanie właściciela, są łatwe do usunięcia, a mogą powodować problemy z elektroniką.
Jeśli auto jest w miarę zdrowe, nie cieknie, pod maską mam porządek, wnętrze nie jest obrzydliwe, jedziemy na jazdę próbną.
Odpalamy wóz, patrzymy czy wszystkie kontrolki się zaświeciły i zgasły.
Tak, tak nadal się zdarzają wozy z wydłubaną żarówką od CHECK ENGINE czy AIR BAG.
Odpalamy, patrzymy czy wóz zadymił, i słuchamy silnika, na zimno weryfikuje się większość niedomagań, jak stukanie, rozciągnięte łańcuchy, źle ustawione zawory etc.
Ruszamy, tutaj pierwsza weryfikacja sprzęgła, czy wciśniecie nie wymaga gigantycznej siły, czy pedał chodzi swobodnie.
Hamujemy, nie znamy auta, a zanim go rozpędzimy, dobrze wiedzieć czy auto się zatrzymuje 
Sprawdzamy ręczny, jadąc 5-10 km/h zaciągamy ręczny, wóz powinien się zatrzymać.
Na jeździe próbnej słuchamy zawieszenia, łożysk kół, patrzymy czy nie zaświeci się CHECK ENGINE, mógł być skasowany pięć minut przed naszym przyjazdem.
Weryfikujemy stan sprzegła jadąc pod góre, na 3,4 biegu, wciskamy gaz do oporu.
Jeśli sprzęgło jest słabe, wtedy właśnie tarcza zacznie ślizgać.
Jeśli auto przeszło nasze weryfikacje, dopiero wtedy jedziemy na SKP.
Oczywiście pamiętajmy, kupujemy tani wóz, gruza.
Ma on na posłużyć rok, może dwa lata.
Będzie miał pewne niedomagania, lakier będzie słaby, sporo rzeczy będzie nie działać, opony będą stare, plastiki we wnętrzu będą wytarte.
Będzie on też wymagał pakietu startowego, bezpiecznie jest zalożyć że na start przeznaczymy 2-3 tysiące.
TAK cene zakupu takiego auta!
TAK pakiet startowy, to drugie tyle.
Ale zainwestowanie trzech tysiący złotych w starą Toyotę Corolle, czy inną Honde Civic pozwoli nam cieszyć się z bezpiecznego sprawnego samochodu nawet kilka lat.
